مفصل شانه

مفصل شانه:

مجموعه شانه متشکل از چهار مفصل و استخوانهای استرنوم، کلاویکل، دنده ها و هومروس است. این مجموعه مفصلی، دامنه حرکتی وسیعی را برای اندام فوقانی فراهم می کنند، در نتیجه توانایی فرد برای رساندن دست و دستکاری اشیا را افزایش می دهند. این مجموعه مفصلی نیمی از جرم کل اندام فوقانی را تشکیل میدهند و از طریق مفصل استرنوکلاویکولار به اسکلت محوری بدن متصل میگردد. در نتیجه نیروهای عضلانی به عنوان مکانیسم اولیه برای ثبات کمربند شانه ای و فراهم سازی یک قاعده اتکا پایدار برای حرکت اندام فوقانی است. صدمه یا بیماری که غالبا حرکت شانه را محدود میکند موجب کاهش اثربخشی کل اندام فوقانی می شوند. درد شانه میتواند علل مختلفی داشته باشد که شامل التهاب تاندونها و بورسهای مفصل شانه، آسیبهای عضلانی، بی ثباتی ها و در رفتگی های مفصل شانه، سندروم گیر افتادگی، شکستگی استخوان های کمربند شانه، شانه یخ زده، پارگی عضلات روتاتور کاف، ضربه و آرتروز است. فیزیوتراپی شانه شامل کاربرد روشهای درمانی مختلف برای کاهش دردهای مدوام و دردهای شبانه، کاهش التهاب، افزایش دامنه حرکتی، رفع چسبندگی کپسول مفصلی، افزایش قدرت عضلات کمربند شانه ای و رفع گرفتگی های عضلات این مفصل و تمرین درمانی برای افزایش کنترل حرکت و بهبود قدرت عضلات و افزایش ثبات مفصل شانه است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *